Bijna iedereen heeft gaten in haar notities: een week vakantie, een paar vergeten dagen, een langere pauze. Dat is normaal. Het is alleen goed om te weten hoe je zulke gaten leest.
De belangrijkste regel: geen registratie betekent geen informatie — niet de informatie dat er niets gebeurde. Een dag zonder notitie is niet hetzelfde als een dag met de notitie ‘ik voel me goed’. Als je later je observaties doorneemt (of ze aan de arts laat zien), behandel lege dagen dan als ‘weet ik niet’, niet als ‘alles was in orde’. Lege dagen lezen als goede dagen kan het beeld vertekenen — in welke richting weet niemand, want dat is nu juist wat je niet hebt genoteerd.
Daarom helpen drie verschillende soorten registraties: ‘ik heb de klacht’, ‘ik heb de klacht niet’ (dat is een waardevolle registratie!) en — als je achteraf aanvult — ‘ik weet het niet meer’. Een korte notitie ‘geen pijn’ zegt meer dan een lege dag. En als je na een paar dagen iets toevoegt, geef dan aan dat het een aanvulling is — bijvoorbeeld met de datum waarop je het toevoegde. Zo kunnen jij en de arts de observatie van die dag onderscheiden van wat je uit je geheugen reconstrueert.
Maken gaten je notities waardeloos? Nee. Ook onregelmatige notities helpen om terugkerende dingen op te merken en vragen voor de afspraak voor te bereiden. Je hoeft ook niets ‘in te halen’ — een eerlijke registratie met gaten is beter dan een geforceerd ingevulde. Regelmaat is een nuttige gewoonte, geen verplichting.
En de allerbelangrijkste regel: notities zijn nooit een toegangskaartje voor de arts. Maak je je ergens zorgen over, maak dan zo snel mogelijk een afspraak — je kunt komen zonder enige registratie. Bij plotselinge klachten, zoals zeer hevig bloedverlies of plotselinge hevige pijn, zoek je dringend hulp.